150 jaar Joannes de Doperkerk warm en bescheiden gevierd

NIEUW-VOSSEMEER - Een bomvolle kerk met een eucharistieviering zonder bombarie met na afloop gewoon een gezellig samenzijn met koffie, thee en koek. Gevolgd door een gezellige lunch met vrijwilligers en hun partners - 51 in getal - in het Wagenhuis, waar ook herinneringen werden opgehaald. De Parochie Kern Commissie (PKC) van de Joannes de Doper kijkt met genoegen terug op de viering van het 150-jarig bestaan van de karakteristieke kerk.

Voorafgaand aan de opening klonk het gevoelige ‘Mag ik dan bij jou’ van Claudia de Breij, met prachtige stem gezongen door Marine Westenbroek en gevoelige gitaarbegeleiding door Jan van de Velde. Het duo vertolkte tijdens de viering nog twee maal een pakkend lied: het ‘Ken je mij?’ van Trijntje Oosterhuis en het bekende ‘Ik zou wel eens willen weten’ van Jules de Corte. Ook het Sint Annakoor aangevuld met wat zangers van Samen Sterk uit Lepelstraat onder leiding van Martien van Gaans en met orgelbegeleiding door Leo Hulshof liet meerstemmig van zich horen.
De viering werd voorgegaan door pastoor Hans de Kort en ‘good old’ pater Bertus - sinds 1974 actief voor de Joannes de Doper - met assistentie van pastoraal medewerkster Jeannette Jongenelen-de Kort. Voor het evangelie was bewust gekozen voor het verhaal over de oppertollenaar - hoofd belastinginner - Zacheus die in dat verhaal op verzoek zijn huis beschikbaar stelde voor Jezus. Zoals ook de kerk dat doet. “De kerk die niet alleen maar een gebouw is, maar ook een huis is voor de gemeenschap, ook voor niet gedoopte leden hiervan, uit Nieuw-Vossemeer en uit de regio”, aldus Hans de Kort. Een kerkelijke gemeenschap die zich mag verheugen op de inzet van betrokken vrijwilligers. “Hun onmisbare inzet zorgt ervoor dat de Joannes de Doperkerk nog zo vitaal is”, zo stelt de PKC met overtuiging.

500 Duiven

Ook pater Bertus sprak een woord, waarin hij voor hem belangrijke plekjes in de kerk uitlichtte. Hij startte zijn verhaal met het belichten van de mooie Vossemeerse kerk die in 1974 werd bezocht door een 500-tal duiven die ervoor zorgden dat de regengoten zich behoorlijk vulden en door de nieuwbakken pastor zelf werden schoongemaakt.Dat lukt de 91-jarige pater nu helaas niet meer, maar het team van trouwe vrijwilligers verleent tal van hand- en spandiensten.Na het afsluiten van de eucharistieviering sprak Corry Goderie-Ligtenberg een dankwoord namens de PKC en dat deed ook pastoor Hans de Kort. Beiden spraken vanuit het besef dat de kerk haar parochianen en overige betrokkenen nodig heeft om te blijven bestaan. De eerste honderdvijftigjaar zijn inmiddels gehaald, de hoop is dat er nog heel wat jaren zullen volgen. Al is de bezorgdheid over de toekomst van kerk en bezoekers groot. Ook hier is de inbreng en steun van de gemeenschap van groot belang.