Jan Gelten zet punt achter ‘Gummarus-carrière’
STEENBERGEN - Nu heeft de Gummaruskerk een flinke groep zeer betrokken vrijwilligers die zich op tal van terreinen inzetten voor het icoon van Steenbergen, maar het vertrek van Jan Gelten als vrijwilliger zal zeker en vast worden gevoeld. Jan was een drijvende kracht bij de openstellingen en rondleidingen in deze kerk. Hij kondigde in november 2025 aan te stoppen met de coördinatie ervan en ook met het dagelijks aanwezig zijn bij de openstellingen.
Jan Gelten geeft aan dat hij met echtgenote Rina zolang ze voldoende fit zijn heel graag zijn tijd gaat steken in het maken van fietstochten. “Rina en ik zijn deze maand samen precies 160 jaar. Dat betekent dat ons fietsplezier langzaamaan op een eindje gaat lopen. De laatste jaren kwam het fietsen in het gedrang vanwege de vele openstellingen van de Gummaruskerk, juist in de mooie zomermaanden die zo geschikt zijn voor heerlijke fietstochten”.
“Alles of niets”
De optie om bijvoorbeeld nog één of twee dagen de openstellingen te ‘doen’ is volgens Jan geen reële. “Dat zullen mensen die mijn ‘fanatisme’ kennen wel weten. Het is bij mij ‘alles of niets’”. Hij merkt ook dat hij ouder wordt en dat vergt zijn tol.
Veel vreugde
“In de afgelopen negen jaren heb ik met veel plezier de openstellingen en rondleidingen verzorgd. Zeker de mooie contacten met bezoekers van allerlei nationaliteiten en velerlei religies hebben me veel vreugde gebracht. De vele vragen - niet alleen van bezoekers maar ook van mezelf hebben mij aangezet tot soms diepgaande onderzoekjes naar herkomst of geschiedenis”.
Dankwoord
Jan stuurde een welgemeend dankwoord naar alle collega’s van de werkgroep Openstellingen Gummaruskerk, naar de mensen van de VVV, naar bestuurders van verenigingen en leerkrachten van de scholen. “Fijn die goede samenwerking steeds bij jullie activiteiten in onze Gummaruskerk”. En ook naar medewerkers van gemeente Steenbergen. “Jullie belangstelling was inspirerend. Ik ben er mede door jullie achter gekomen dat ik complimentjes eigenlijk toch wel leuk vind”.
Het zal niet verwonderlijk zijn dat hij zeker een enorm compliment verdient voor zijn enorme en haast onnavolgbare inzet.
Door: Peter Vermeulen
