Kleine Tour, je was weer geweldig!
STEENBERGEN – De etappes zijn gereden en alle prijzen zijn uitgereikt, de 56e editie van de Kleine Tour zit er weer op. De hele week was het evenement te volgen. Langs de kant, op de fiets achter de karavaan en via de lokale media. Tijd om terug te blikken, niet op wat al gepubliceerd is, maar vooral over wat er binnen de karavaan gebeurde.
Maandag
De puzzeltocht is voor de ploegen het échte begin van de Kleine Tour. De nieuwe rennertjes zijn nog wat onwennig, maar iedereen heeft er zin in. Voor de start kregen alle ploegen een rauw ei. Wat ermee moest gebeuren? Dat werd niet verteld. Het ene team hield het ei in de hand, een ander kaapte een luier en het ei werd hierin veilig opgeborgen. Team Brasserie Puur ging zo in de spellen op dat het ei sneuvelde tijdens de ‘rupsspel’. Hun ei was het enige dat sneuvelde. Op een klein ongeluk na, verliep de koppelkoers voorspoedig. De truien gingen naar Bakhuys, de meiden hadden dag één het best gescoord. Bij de jongens mochten de rennertjes van Heijmans de truien verdelen.
Dinsdag
Maandagavond hoorden een aantal ploegleiders dat de bussen uiterlijk om acht uur aan de Laurentiusdijk geparkeerd moesten worden. Er werd van de nood een deugd gemaakt. De barbecue ging aan en leverde heerlijke gebakken eieren mét spek, op. De sprint verliep zonder problemen en de karavaan vertrok voor de eerste lange etappe. Elk jaar is er een thema waar vooral tijdens de sponsoravond door de medewerkers veel aandacht aan wordt besteed. Dit jaar was het thema ‘onder water’. Een van de rennertjes van Van Tilburg leek het thema tijdens de etappe het thema letterlijk toe te gaan passen. Hij reed een diepe sloot in. Ploegleider Hannes aarzelde geen moment en sprong achter zijn rennertje aan. Gelukkig geen schade of nat pak. De mannen waren in een grote bramenstruik terecht gekomen.
Woensdag
Het was op maandag en dinsdag ook al opgevallen, er was heel veel publiek aanwezig bij alle onderdelen van de 56e Kleine Tour. De behendigheidsproef werd voor het eerst in de Eikstraat gehouden. Dat beviel zo goed dat er in het peloton stemmen opgingen om dit voortaan altijd hier te doen. De temperatuur liep op tot net boven de dertig graden, dus werd er flink gesmeerd en werden extra rustmomenten ingepast om de bidons te vullen met vers water. Dat de rennertjes bruisen van energie bleek bij de ‘stop’ in de Brugstraat in Kruisland. In plaats van even rusten werd een polonaise gestart. Ook dit kan tijdens de Kleine Tour Steenbergen.
Donderdag
Een aangepast programma vanwege de hitte. Woensdag werd duidelijk dat het extreem warm zou worden tijdens de etappe. De organisatie besloot niet af te wachten, maar alles in het werk te stellen eerder van start te gaan om de rennertjes tóch hun etappe te laten rijden. Dat lukte, en zo vertrok de karavaan al om negen uur richting Zeeland. Veel rennertjes hadden het zwaar, maar ze gaven niet op. Even een middag rusten om ’s avonds weer vol energie van start te gaan in de tijdrit. Deze was zinderend. Niet alleen vanwege de warmte, vooral bij de meisjes werd het erg spannend. De strijd om het geel lijkt tot de laatste proef te duren.
De karavaan
De karavaan of het peloton van de Kleine Tour is altijd een kleurrijk lint dat dat meestal je meestal van ver aan hoort komen. Elke ploeg krijgt vooraf een positie en de etappes moeten zo netjes mogelijk gereden worden. Natuurlijk is er volop ruimte voor gezelligheid onderling en hebben de ploegen verschillende liedjes waarop een dansje op fiets gedaan wordt. Achter de karavaan rijden dagelijks ouders, grootouders en andere liefhebbers mee. Dit jaar werd de karavaan ook gevolgd door twee oud-renners op een tandem. Want eenmaal met het virus van de Kleine Tour besmet, dan kom je er nooit meer vanaf.
Vrijdag
Het beloofde nog warmer te worden dan op donderdag. In overleg met ploegleiders en medewerkers viel donderdag tegen middernacht het besluit de etappe niet door te laten gaan. “Een verstandig besluit” meende ook Miss Anna-Lena tijdens de Cyclocross. Om voor een beetje schaduw te zorgen stond het veld vol partytenten. Geen overbodige luxe, want halverwege de ochtend tikte de thermometer al 35 graden aan. Dat weerhield de rennertjes die voor het klassement streden er niet van zich volledig in te zetten. Ze kwamen uitgeput over de finish waar ze door ploegleiders én ploeggenootjes werden opgevangen. Ook bij deze proef was weer veel publiek aanwezig. Eerst werd nog langs de lijn aangemoedigd, maar hoe verder de zon boven het veld kwam, zocht men toch een plekje in de schaduw.
Afscheid
Met het schrappen van de etappe kwam ook het afscheid van de oudste renners in gevaar. Gelukkig werd hier ook een oplossing voor gevonden. Alle vertrekkende renners kregen al op het sportpark hun witte T-shirt. Meteen kwamen de stiften tevoorschijn en werden lieve én grappige berichtjes geschreven. Ploegleidster Claudia van den Branden kreeg ook een wit T-shirt. Haar sponsor, FIPS in de volksmond Fuji, stopt. Hiermee eindigt voor Claudia noodgedwongen háár rol binnen de karavaan. Om alle vertrekkende renners toe te juichen werd een korte rondrit door Steenbergen gereden. Het was niet de vertrouwde etappe, maar dankzij alle mensen langs de route én het onthaal van de brandweer werd het toch een heel mooi afscheid. Het vrijdagavondprogramma werd ook vanwege hitte aangepast. In plaats van dansen in de disco werd het disco zwemmen in de Meermin.
Vallen en weer doorgaan
Tijdens de prijsuitreiking werd voor het eerst in lange tijd weer de zwarte trui uitgereikt. Frederique van Broekhoven had tijdens de cyclocross een flinke smak gemaakt. Met een grote pleister op haar kin, een pijnlijke pols en flinke blauwe plekken nam ze met een grote lach de zwarte trui in ontvangst. Zaterdagmorgen stond ze weer paraat om van start te gaan.
Zaterdag
De laatste dag van de Kleine Tour. Het ‘kegeltjes rijden én nog één keer een etappe. Voor veel rennertjes bleek de tourweek heel zwaar. Ze zitten of hangen een beetje lamlendig tegen elkaar aan. Tót ze bijna aan de beurt zijn. Er wordt een geschikte helm uitgezocht en als die er niet blijkt te zijn heeft Chris gelukkig nog een ‘grijze’ over. Elk rennertje heeft een eigen strategie. Waar de één voorzichtig over het parkoers gaat, rijdt een ander voor een snelle tijd. Een van de rennertjes beheerst de fiets zó goed, dat dankzij een hupje met het achterwiel een kegel nog nét blijft staan.
Paplepel
Precies op tijd gaat de karavaan op pad voor de laatste etappe. Ondertussen worden op de Markt voorbereidingen getroffen voor de prijsuitreiking. Een groot zeil over het gedeelte waar de rennertjes zitten moet voldoende zijn de zon te weren. Een enorme ventilator belooft voor een verkoelend windje te zorgen. Achter de karavaan rijdt een groep ouders met jonge kinderen mee. “We zijn een soort van Zwitsal ploeg” lacht moeder Sophie. “De Kleine Tour wordt onze kinderen met de paplepel ingegoten. Dat hoort erbij als je uit Steenbergen komt.”
Bloemenhulde
Al ruim vóór de karavaan in de Nassaulaan verwacht wordt is het zoeken naar een plaatsje. “Het is maar goed dat vandaag alles gewoon door kan gaan” meent de oma van enkele rennertjes. “Die kinders kijken het hele jaar uit naar de Kleine Tour. Maar het was wel heel verstandig om de etappe gisteren te schrappen. Wij hebben heel de middag binnen gezeten met de rolluiken naar beneden!” Dan klinken in de verte de bekende geluiden van de karavaan. De motor en scooterrijders draaien de Nassaulaan in!
Ploegleidersquiz
De laatste etappe verliep zonder veel bijzonderheden. De spanning zat er bij de klassementsrijders wel in. Want de uitslag van de behendigheidsproef was niet bekend gemaakt. Er zou dus zomaar een verschuiving in het klassement kunnen komen. De ploegleiders vroegen zich inmiddels wel af wie de Ploegleidersquiz had gewonnen én wanneer die prijs uitgereikt zou worden. Krista bleek in de Nassaulaan gereed te staan met de bokaal. Aniek van de Par, ploegleider van Green Egg was de gelukkige winnaar.
Geen smoes
De bezemwagen zat tijdens de laatste etappe lekker vol. De vermoeidheid sloeg toe en dan is de verleiding groot een mankement aan de fiets te verzinnen. Een rennertje van Brasserie Puur moest wél noodgedwongen in de bezemwagen plaatsnemen. Een afgebroken zadel maakte verder fietsen onmogelijk.
Allemaal winnaars
Op de Markt werd de lange reeks uitslagen bekendgemaakt. Alle rennertjes mochten op het podium komen om hun aandenken aan de 56e Kleine Tour in ontvangst te nemen. Want iedereen die meerijdt is tenslotte winnaar! Als laatste werden de winnaars gehuldigd. Het etappeklassement ging naar Rabobank en Auto Kar. Het ploegenklassement werd gewonnen door Verkaart en De 3 Koningen. De winnaars van het algemeen klassement én de gele trui waren Lina van der Weegen en Siem Nieuwkerk. “Ik ben dik tevreden” meent voorzitter Coen Embregts. “Samen hebben we er een geweldige Kleine Tour week van gemaakt!”
Tekst: Tineke Feskens Foto’s: Jan de Langen © Steenbergse Courant/ KijkopSteenbergen.nl
