Verbinding centraal bij plechtige Dodenherdenking in Steenbergen
STEENBERGEN - Gisteren was het overal in het land 2 minuten stil ter nagedachtenis aan de slachtoffers die gevallen zijn voor de vrijheid. Ook in Steenbergen werd er herdacht tijdens een ceremonie die zoals gebruikelijk werd gehouden bij het monument aan het Kerkplein. Vele genodigden en geïnteresseerden woonden de herdenking bij en waren getuige van een plechtige ceremonie waarin verbinding centraal stond.
Begeleid door slagen van een grote trom liepen harmonie Volharding Steenbergen, een delegatie van de vrijwillige brandweer, vertegenwoordigers van de gemeente en vele geïnteresseerden in een stille tocht van de Markt naar het Kerkplein. Na een welkomstwoord klonk het signaal Taptoe en was het twee minuten stil op het plein. Twee indrukwekkende minuten waarin de Steenbergenaren stilstonden bij allen die waar dan ook ter wereld hun leven hebben gegeven voor de vrijheid.
Verbinding
Na het Wilhelmus door Volharding Steenbergen en de fly-over van de Rotterdamse Aero Club hield burgemeester Ruud van den Belt zijn toespraak. Hij legde hierbij de nadruk op verbinding. “Verbinding maken we door samen te zijn, door een gezamenlijk doel of door een ervaring die we met elkaar delen, zoals vanavond,” sprak de burgemeester. “Vanavond maken we niet alleen verbinding door daadwerkelijk samen te zijn, maar ook door in gedachten bij elkaar te zijn, en bij degenen voor wie we zojuist twee minuten stilte in acht hebben genomen.”
Ook riep de burgemeester op om samen naar verbinding te zoeken. “Als we nóg nadrukkelijker samen optrekken, als we elkaar nóg beter verstaan, dan hoeven we onszelf niet te laten leiden door angst. Natuurlijk: we zijn allemaal maar gewoon mensen. We laten soms ons hart spreken terwijl ons verstand de boventoon zou moeten voeren, of juist andersom. Dat maakt ons ook kwetsbaar en die kwetsbaarheid kan ons een gevoel van onveiligheid geven. Des te belangrijker is het dat we samen blijven werken aan een veilige omgeving zonder dat we onszelf beperkt voelen in onze vrijheden. Want al deze vrijheden hebben we te danken aan allen voor wie de bevrijding helaas te laat kwam. Zij hebben ons de lessen nagelaten aan een verleden dat nooit meer uitgewist kan worden en uit die lessen moeten wij lering trekken. Op die manier kunnen we sámen het vereiste tegenwicht bieden aan alle onrust in de wereld. Graag roep ik u allen op om hieraan uw bijdrage te leveren, door de verbinding te blijven maken tussen ons verleden, heden en toekomst: tussen al onze kernen; en tussen al onze inwoners, ongeacht wie ze zijn, ongeacht hoe ze eruit zien, ongeacht wat ze geloven, ongeacht waar ze vandaan komen, ongeacht van wie ze houden. Of, zoals vorig jaar in Canada treffend werd gezegd: ‘De echo van onze geschiedenis kent géén grenzen en overstijgt generaties.’” Aansluitend legde de burgemeester samen met zijn vrouw Angela een krans bij het oorlogs- en bevrijdingsmonument.
Leren van het verleden
Leerlingen van groep 8a en 8b van basisschool Maria Regina waren in de weken voorafgaand aan de herdenking actief bezig geweest met blijvend herinneren. Zo maakten ze samen met de buitendienst het Kerkplein vrij van vuil en onkruid en werden onder begeleiding van de juffen een gedicht en bloemstukken gemaakt. Leerlingen Hanna, Feline, Olivia en Hannelore lazen het indrukwekkende gedicht voor tijdens de ceremonie en legden vervolgens hun bloemstukken bij het monument.
Bloemen leggen
In navolging van de leerlingen legden ook organisaties die hun betrokkenheid bij de herdenking tot uiting wilden laten komen kransen, bloemstukken of bloemen bij het monument. Zo waren er bloemen van Stichting Veteranen Steenbergen, brandweerpost Steenbergen, politie Zeeland - West-Brabant, Heemkundekring de Steenen Kamer, De Zonnebloem en Stichting Bevrijdingsmonument Welberg. Bijzonder waren de bloemen die familie Veraart legde uit naam van de nabestaanden van de leden van het voormalig verzet Steenbergen en de bloemen van de Dutch Canadians, die met hun aanwezigheid uitdrukking gaven aan de goede relatie tussen de gemeente Steenbergen en het land van de bevrijding. Tot slot kon iedereen die dat wilde de uitgedeelde rode, witte en blauwe anjers of desgewenst eigen bloemen leggen bij het monument. Daarmee kwam er een einde aan de plechtige en wederom indrukwekkende Dodenherdenking in Steenbergen.
