Sasso Montanari zingt Requiem in Hervormde kerk
STEENBERGEN – Twee keer een volle Hervormde kerk, twee keer een prachtige uitvoering van het Requiem gecomponeerd door John Rutter. Sasso Montanari had ruim een jaar gerepeteerd. Mét resultaat, het publiek kreeg een fantastisch concert voorgeschoteld.
80 jaar vrijheid
Hoe toepasselijk kan een concert zijn? Een Requiem is een mis die in de katholieke kerk wordt opgedragen voor een overledene. In dat licht paste het concert van Sasso Montanari naadloos binnen de viering van 80 jaar vrijheid binnen de gemeente. Het Requiem, gecomponeerd door John Rutter, is uniek in zijn soort. Gecomponeerd in 1985, ter ere van zijn overleden vader. Rutter is nog de enige in leven zijnde componist van een Requiem.
Voor de vrijwilligers
Het concert werd zaterdagavond én zondagmiddag gegeven. Zaterdagavond was een reguliere uitvoering. Zondagmiddag werden de club van 50 én de vrijwilligers die ‘Samen 80 jaar vrij’ mogelijk hadden gemaakt in het zonnetje gezet. Speciaal voor de laatste groep waren de burgemeester en zijn echtgenote én wethouder Remery aanwezig.
Dankwoord aan de vrijwilligers
“Beste dames en heren” begon burgemeester Van den Belt zijn dankwoord. “Boeken, films, verhalen, muziek en gedichten over oorlog en bevrijding zijn er in overvloed. Het valt niet mee om nieuwe woorden te vinden die recht doen aan het verleden. Steeds minder mensen hebben de oorlog meegemaakt, vertellen hun verhalen uit eigen herinnering. Mede dankzij u hebben wij samen 80 jaar vrijheid gevierd, herdacht en doorgegeven. Als uw burgemeester prijs ik me gelukkig dat zovelen in onze gemeenschap zich hiervoor zo nadrukkelijk sterk maken.”
Lint van klaprozen
Na zijn speech mocht Jolanda Botman, voorzitter van Sasso Montanari, een klaproosschildje in ontvangst nemen. Zo werd het lint van klaprozen weer een schakeltje langer. Botman sprak haar trots uit aan de koorleden die ruim een jaar zó hard gewerkt hebben, aan dirigent Gunita Kronberga en haar eindeloze geduld. Maar ook het Dordrechts kamerorkest en soliste Markéta Pavlová werden voor aanvang van het Requiem in het zonnetje gezet.
En de moeder huilde
Sasso Montanari ging van start met een inleidend lied van Karl Jenkins, ‘And the mother did weep’. Na dit prachtige begin ging het Requiem dan echt van start. Zonder onderbrekingen, het applaus mocht wachten tot na het slotakkoord. Heel rustig begon ‘Requiem aeternam’ sopranen en alten begonnen, waarna de tenoren en bassen invielen. Steeds luider klonk het koor, tot aan het Kyrie eleison. Met heldere stemmen en prachtige instrumentale begeleiding eindigde Sasso Montanari het eerste nummer.
Cello in de hoofdrol
Lage, diepe en zware klanken vulden de Hervormde kerk bij aanvang van ‘Out of the deep’. De tekst geheel op de muziek afgestemd gaat over de roep van de overledene om genade van de Heer. Het derde muziekstuk ‘Pie Jesu’ bracht de soliste ten gehore. Haar beheersing en loepzuivere stem maakten diepe indruk bij het publiek.
Klokken luiden
Na de zware eerste drie muziekstukken klonk tijdens ‘Sanctus’ een haast vrolijk klokkenspel. ‘Angus Dei’ de muzikale vertaling van het Lam Gods maakte grote indruk. Het koor zwol aan tot een kracht die iedereen imponeerde. Met Lux aeterna sloot het Requiem af. Een hoofdrol was er voor de Pauken en soliste Markéta Pavlová. Na het laatste lied ‘In Paradisum’ van Karl Jenkins klonk een ovationeel applaus. Minutenlang klapten het publiek voor Sasso Montanari, het Dordrechts kamerorkest, de soliste én dirigent Gunita Kronberga.
Tekst: Tineke Feskens Foto’s: Jan de Langen © Steenbergse Courant/ KijkopSteenbergen.nl
