Badchef Leo Holierhoek kijkt terug: “Wellicht heb ik inderdaad zwemwater en chloor door mijn aderen stromen”

STEENBERGEN - Het einde van het zwembadseizoen 2025 in zwembad De Meermin nadert. Zondag 14 september sluit het bad de poorten en daarmee sluit het ook het afgelopen seizoen af. Voor zwembadchef Leo Holierhoek betekent dat ook het einde van zijn carrière als badmeester. Die begon in 2003 in zwembad Aquadintel, gevolgd door de overstap naar De Meermin als opvolger van badchef Cor Dierikx. “Ik heb toen ik zestig werd heel duidelijk bepaald dat ik met mijn 65e zou stoppen. Dat moment van stoppen is nu aangebroken. Mensen vragen me ‘weet je het zeker?’. Ik weet het heel zeker”, zegt Leo Holierhoek resoluut. Hij kijkt terug op een prachtige, maar ook soms heftige tijd. Wel geeft de badmeester aan dat ook hij zich zorgen maakt over een mogelijke opvolger. Net zoals fanatiek en betrokken zwemster Ineke van Middendorp dat doet. Zij verzamelde nu al meer dan 1200 handtekeningen van bezoekers die deze zorgen delen en verwacht nog meer handtekeningen te verzamelen voordat ze deze aanbiedt aan de gemeenteraad in de vergadering van 25 september.

De in Woensdrecht geboren Leo Holierhoek kwam in 1984 als stagiair voor het eerst werken bij Meermin-held Cor Dierikx, die in 2008 een intensieve periode als gedreven badmeester, stimulator en initiator afsloot. Het fanatieke en betrokken zwempubliek van de Meermin had er toen een hard hoofd in. Wat moest De Meermin zonder Cor Dierikx? Nu - 17 jaar later - rijst dezelfde vraag en dezelfde bezorgdheid.
In alle afgelopen jaren bewees Leo Holierhoek uit hetzelfde hout gesneden te zijn. Zijn fanatisme, gedrevenheid, enthousiasme, kunde en inzet evenaarde dat van voorganger Dierikx. De Meermin bleef een top-bad, geliefd bij het zwempubliek tot ver in de omtrek. Holierhoek leidde het bad op Dierikx-wijze aangevuld met Holier-inzichten. Leo Holierhoek groeide eveneens uit tot een Meermin-held, met zijn enthousiaste, duidelijke en strakke aanpak en enorme en bekwame inzet bij het zwemonderwijs.

“Aanvankelijk zenuwachtig”

“Bij mijn komst destijds was ik best zenuwachtig. De Meermin was toen al meer dan goud, zelfs platina. Ik kwam uit de harde leerschool van Cor, had zelfs stage bij hem gelopen en in de periode ‘84-’88 als zwemlesgever bij hem gewerkt. Hij gaf me veel ruimte en ik heb het vak van hem geleerd. Toen ik het van hem overnam besloot ik dat een-op-een te doen. Ik wilde minimaal de kwaliteit handhaven die Cor realiseerde. En vervolgens kijken naar nieuwe mogelijkheden voor inwoners en bezoekers. Het ochtendzwemmen - de kinderfeestjes - de vervanging van de glijbaan zijn daar voorbeelden van. In alle jaren heb ik de steun gehad van een enthousiast team medewerkers. Stuk voor stuk betrokken en gedreven. Hun opleiding heb ik deels ook zelf verzorgd, ze waren en zijn allemaal gekwalificeerd. De huidige vaste kern bestaat uit 20 toezichthouders en 4 lesgevers voor het zwem ABC, daarnaast ook 3 lesgevers voor de doelgroepen Waterpolo en Plankspringen.”

Veiligheid voorop

“De Meermin voldoet aan onze doelstelling: we willen een echt gezin bad zijn waar iedereen zich thuis moet kunnen voelen. Dat laatste is zo nu en dan een uitdaging. Zeker wanneer een groep jongeren de boel komt verstoren. We hebben duidelijke regels en treden dan streng op. Helaas was het na een doodsbedreiging aan mijn adres nodig om te besluiten tot een streng, preventief beleid. Daarbij kregen we gelukkig steun van onze burgemeester die besloot om een beveiligingsbedrijf in te schakelen dat regelmatig en onaangekondigd ons bad bezoekt en oproepbaar is ingeval van bedreigende situaties. Ik ben daar niet trots op, maar we doen het om het duidelijke signaal af te geven dat in De Meermin een zerotolerancebeleid geldt. Een beleid dat richting de bezoekers zegt: ‘Met personeel en mede-bezoekers ga je normaal om. Zo niet, dan nemen we afscheid van elkaar.’ Maar ook een beleid waarmee wij richting ons personeel zeggen: ‘Wij staan vierkant achter jullie’.”

Streng

“Onze regels worden weleens als streng ervaren. Toch zijn veel ouders en andere bezoekers er blij mee. Ze durven hun kinderen met een gerust hart naar de Meermin te sturen. We hebben scherp toezicht, zeker ook vanwege de veiligheid in het bad. En wanneer zich een ongewenste situatie voordoet spreken we overtreders er op aan. Dat proberen we heel open te doen, het toverwoord hierbij is respect. Dat moet er van twee kanten uit zijn. We willen op basis van gelijkwaardigheid met elkaar praten. En als dat echt niet lukt, dan nemen we afscheid. We willen dat bezoekers veilig kunnen recreëren conform ons protocol ‘Vrolijk en Veilig’.”

Zwemlessen

“Wij geven enorm veel zwemlessen. Ik zie dat als cruciaal, de basis van het zwembadbedrijf. In De Meermin gaat het om circa 2000 zwemlessen per jaar. Ikzelf geef er per seizoen 550, dat vind ik heerlijk om te doen. Voor de kinderen zijn de zwemlessen meer dan een kunstje om te leren zwemmen. Ze leren wat doorzettingsvermogen is, ze leren ook in een groep te functioneren. Door de zwemlessen worden ook ouders en begeleiders bij activiteiten betrokken. En de lessen zorgen ook voor bezetting bij mindere dagen en verkoop van abonnementen. Ik vind het een van de mooiste dingen van mijn vak wanneer we na keihard werken de diploma’s van de zwemles mogen uitreiken.”

Trots

“Met trots kijk ik terug. Ik ben trots op onze vrijwilligers, waarvan er zelfs een flink aantal bij zijn uit de jaren Cor. Op het personeel van nu en op alle mensen waarmee ik in de vele jaren heb mogen werken. Trots ook op onze vaste bezoekers en op het feit dat we jaarlijks de 50.000 bezoekers halen. Op mijn echtgenote Gonny, die me in de zomer vaak heeft moeten missen, maar die ook al 21 jaar werkzaam is in de Meermin en meehelpt met het toezicht. En ik ben ook heel trots op dit prachtige zwembad.
Ik ga het hier wel missen, de zwemlessen, de omgang met het publiek. Maar ik ben ervan overtuigd dat ik het los zal kunnen laten, de bagage die ik kreeg neem ik mee.”

“Er zijn veel momenten die een indruk op me hebben gemaakt. Een ervan was echt heel indrukwekkend, de minuut stilte die we hier in De Meermin hielden voor de slachtoffers van de MH 17 ramp. Dat deed me veel.”

Rode Wagen

Toch zullen de Steenbergenaren Leo Holierhoek vast nog regelmatig zien. Hij is namelijk actief als manschap bij de Vrijwillige Brandweer. “Ook hier is het werken als een hecht team. Als de rode wagen gevraagd wordt dan willen wij er als team zijn”.

Door: Peter Vermeulen