Dauwtrappen Dinteloord: Traditie vol natuur, historie en verbondenheid
DINTELOORD – Al vóór zonsopgang vertrok een groep van 57 vroege wandelaars op Hemelvaartsdag vanaf het Raadhuisplein voor het jaarlijkse dauwtrappen: een geliefde traditie in Dinteloord. De route voerde dwars door de polders richting Dintelsas, waar onderweg hazen, reeën en talloze vogels werden gespot.
Bijzonder bezoek aan het kloosterschip Elia II
Bij het kloosterschip Elia II, het enige varende kloosterschip ter wereld, staat zuster Marian de groep al op te wachten voor een rondleiding. Aan boord vertelt pater abt Abibos in de kapel over het Georgisch-orthodoxe geloof. De kapel is de trots van het schip – binnen waan je je in een andere wereld. De muren zijn voorzien van indrukwekkende fresco’s, geschilderd door twee kunstenaars uit Georgië. Hoewel de Elia II bedoeld is om te varen, ligt het schip inmiddels al ruim drie jaar in Dinteloord.
Sporen van de oorlog langs de pier
De wandeling gaat verder naar de bunker bij de eerste pier. Deze werd in 1941 door de Duitsers gebouwd om de scheepvaart veilig doorgang te geven. Duitse schepen werden vaak aangevallen door Engelse jagers. In 1943 werd luchtafweergeschut opgesteld om geallieerde vliegtuigen richting Duitsland te beschieten. Hierdoor zijn rond Dinteloord ongeveer tien toestellen neergestort. Vanuit deze pier vertrok destijds ook de veerboot van Dintelsas naar Ooltgensplaat, een verbinding die actief was tot de Haringvlietbrug gereed kwam in 1964. Afhankelijk van het seizoen werd 6 tot 12 keer per dag de oversteek gemaakt.
Wandelend langs de buitendijk, met uitzicht op het Volkerak, de waterzuivering en de vier grote windmolens, trekt de groep via de Annadijk en dwars door de Anna Polder verder naar de biologische boerderij van de familie Maris aan de Noordlangeweg. Daar worden de dauwtrappers gastvrij ontvangen met een uitgebreid ontbijt, zoals elk jaar verzorgd door Helma, haar zoon Sjoerd en Rietje van Opdorp.
De laatste kilometers
Tijdens het ontbijt vertelt Hans Hansen over de Aziatische hoornaar. Het laatste deel van de tocht loopt over het hoefpad van AnneWillem, die enthousiast uitlegt hoe hij biologisch boert. Zijn kruidenrijke grasland is bestemd voor de koeien van Johan de Jong, ook een biologische boer. In ruil ontvangt AnneWillem de koeienmest als natuurlijke bemesting.
Na zo’n 13 kilometer wandelen keert de groep voldaan terug op het Raadhuisplein. Met blije gezichten, frisse benen en een rugzak vol mooie verhalen over het leven in de polders wordt de tocht afgesloten. Dinteloord kijkt alweer uit naar de volgende editie. Wie daarvoor belangstelling heeft kan zich alvast aanmelden bij Willem van Opdorp, Ron van Opdorp, Helma Vissers of Bianca Huijsmans.
Overigens laat medeorganisator Willem van Opdorp desgevraagd weten dat de organisatie veel positieve reacties heeft gekregen van de deelnemers. Ze gaven aan dat ze het bijzonder vinden om over terreinen te mogen lopen die normaal niet toegankelijk zijn. Ook de verhalen onderweg werden zeer gewaardeerd. “Een speciaal dankwoord wil ik toch graag richten aan de vrijwilligers, terwijl wij genoten van een wandeling door de polder waren zij al vanaf zes uur die ochtend bezig met het verzorgen van een ontbijt voor zestig personen. Dat werd ook dit jaar met veel waardering ontvangen. Samen maken we er wat moois van!”.
