Canadezen bezoeken Welberg ‘in de voetsporen van hun vaders’

STEENBERGEN - Honderddertig kinderen, kleinkinderen, nichten en neven van Canadese militairen die Nederland eind 1944, begin 1945 hebben bevrijd bezochten vorige week woensdagmiddag het monument ‘De Klok’ en het ‘Poppy field’ (klaprozenveld) op de Welberg. Bij het monument werden een krans en klaproosjes gelegd.

Met ‘In Our Fathers’ Footsteps’ (IOFF), een non-profit organisatie, reizen de Canadezen van 28 april tot 8 mei door Nederland om te wandelen in de voetsporen van de militairen en bezoeken ze herdenkingen. Eerder op de dag hadden ze ceremoniën gehouden bij het Black Watch Monument in Woensdrecht en op de Canadese Oorlogsbegraafplaats in Bergen op Zoom.

Herdenking slachtoffers en strijd bij de Welberg

Op de Welberg werden ze welkom geheten door locoburgemeester Maurice Remery. Remery benadrukte de herdenkingen bij de Klok van de gevallen burgers van de Welberg en de militairen van het South Alberta Regiment en de goede band met Canada.

Robert Catsburg vertelde het verhaal van het klaprozenveld. Geluiden van herkenning wanneer Catsburg de naam van Majoor George Lawrence Cassidy noemt. De majoor nam deel aan de strijd bij de Welberg en maakte daar later uit zijn herinnering een pentekening van. De vijf militairen in gevechtshouding op het klaprozenveld zijn silhouetten uit die pentekening. Verder krijgen ze te horen dat tegelijkertijd met de dodenherdenkingen op de Welberg twee klokken in Canada luiden. Dat zijn de door de Stichting Bevrijdingsmonument Welberg geschonken klokken bij het Algonquin Regiment in North Bay en die bij het South Alberta Light Horse Regiment in Edmonton.

Ze waren stil over de oorlog, vertelden niet veel toen ze thuis kwamen

Broer en zus Doug Megee en Mary-Beth Marshall willen meer te weten komen over hun vader Bill Magee. Mary-Beth laat kleine oude foto’s zien. “We willen weten waar die genomen zijn.” Achterop een van de fotootjes heeft hun vader iets geschreven als ‘Nijverdal’. “Komen we daar misschien nog in de buurt?” vraagt ze zich af. Vader was al eens terug geweest in Nederland om te zoeken naar de plaatsen waar hij was geweest. “Iemand vroeg wat hij deed. Die konden hem niet helpen, maar nodigde hem wel uit om thee bij ze te drinken.”

Chris Hoeschen maakt de reis omdat ze wil zien waar haar oom Richard Dickai allemaal was geweest tijdens de oorlog. “Ik neem alles goed in me op en maak zoveel mogelijk foto’s,” legt Hoeschen uit. “Dan kan ik het thuis aan mijn moeder vertellen en laten zien. Want ook zij weet niet waar haar broer precies is geweest en heeft meegemaakt.”

Mooi dat de herinnering levend wordt gehouden

Ze waarderen het dat een herdenking zoals bij ‘De Klok’ op de Welberg vanuit de lokale gemeenschap is ontstaan. “Mooi dat men in Nederland de bevrijders nog steeds dankbaar is en hen die vielen tijdens die oorlog herdenken.”

Door: Harry Veenstra