De Vossenburcht, het leukste en gezelligste gemeenschapshuis in Steenbergen

NIEUW-VOSSEMEER - Jannie Jansen (78) heeft tijdens het jaarlijks overleg van de gebruikers afscheid genomen als bestuurslid van de Stichting Gemeenschapshuis De Vossenburcht. Vanaf de ingebruikname in april 2003 was ze betrokken bij het gemeenschapshuis dat ze omschrijft als de leukste en gezelligste in de gemeente Steenbergen.

Het is het laatste bestuur waar ze afscheid van neemt waar ze bestuurlijk actief was. Voorzitter Adrie Hommel overhandigde haar bij het afscheid een bronzen sculptuur van kunstenares Corry Ammerlaan waarop mensen een berg beklimmen. “Geen berg was voor jou te hoog,” bedankte hij haar voor al haar inzet.

Verenigingen moeten dorpshuis De Nieuwe Draaikolk verlaten

Voordat ze naar Nieuw-Vossemeer kwam woonde en werkte ze in Gouda. “Ik had het van de eerste dag in Nieuw-Vossemeer naar mijn zin,” vertelt Jannie. “Het was een verademing. Ik ken nu bijna het hele dorp en heb veel sociale contacten. Het dorp zit in mijn hart.”

Ze kwam in actie voor het dorp als één van de oprichters van de Dorpsraad na de herindeling in 1997. Aanleiding was het gedwongen vertrek van verenigingen uit dorpshuis De Nieuwe Draaikolk voor de uitbreiding van basisschool Merijntje. “Samen met anderen is de Dorpsraad opgericht. Ik deed dat niet vanuit politiek oogpunt, politiek interesseerde me niet veel.” Ze kreeg van het PON (Provinciaal Opbouworgaan Noord-Brabant) een boekje over dorpsraden. “Ik heb daar kopieën van gemaakt en rondgestuurd. Na een bijeenkomst in december 1997 in het café van Herman Buijs is een bestuur gevormd.”

Belangrijke rol vrijwilligers in De Vossenburcht

Diverse mogelijkheden werden bekeken als vervanging voor De Nieuwe Draaikolk, maar er zat geen geschikt onderdak bij voor alle verenigingen. Met de woningstichting, die het Wit-Gele kruisgebouw hadden gekocht, begonnen gesprekken. “Het was een perfecte samenwerking. Tekeningen zijn naar wensen van gebruikers wel tot driemaal toe veranderd.” Het uiteindelijke gebouw blijft in eigendom van de woningstichting, nu Stadlander, en wordt geëxploiteerd door de stichting. “Alles werd leeg opgeleverd, we moesten het zelf inrichten. Zoveel mensen als er hebben meegeholpen, daar kreeg je gewoon een warm gevoel van. Je was ook voor je eigen gebouw bezig.” Om biljarts en andere zaken te bekostigen waren er acties, kwam geld vrij dat nog van de oude gemeente Nieuw-Vossemeer was en waren er bijdragen van Provincie en fondsen. “Na tweeëntwintig jaar draait het gemeenschapshuis prima, mede door de inzet van beheerster Marianne de Werd.”

Gemeenteraad kom naar ons toe en heb respect voor vrijwilligers

“Ik ben eigenlijk ook gestopt omdat ik een beetje moedeloos wordt van gemeenteraad en het college,” geeft Jannie toe. “Jaren zeuren over de uitbreiding en de toekomst van De Vossenburcht.” Het gemeenschapshuis heeft een grote behoefte aan uitbreiding. Bijvoorbeeld voor een goede opslag voor de harmonie. Jannie ergert zich eraan dat alles steeds weer wordt uitgesteld. “Ze stellen een vraag in de raad en dan zou er eind maart, begin april iets komen. In een gesprek met wethouder Baali blijkt dat daar waarschijnlijk niks uit gaat komen. We zouden moeten wachten tot 2030. Dan kijken ze ernaar gelijk met de scholen die dan aan de beurt zijn.” Maar dat is voor Jannie veel te ver weg. “Wijsheid is vooruitkijken en vrijwilligers willen gezien worden. Gemeenteraad, kom eindelijk eens naar Nieuw-Vossemeer om te kijken hoe de situatie is. Niet achter een tafel naar een papiertje kijken. Dat motiveert vrijwilligers niet om verder te gaan.”

Betrokken blijven bij verenigingen

Jannie blijft natuurlijk wel betrokken bij alle verenigingen. “Je kunt je kwaad maken, maar dat gaat ten koste van je gezondheid. Ik blijf alle verenigingen bezoeken en ze steunen als donateur. Zo vind ik het leuk om koffie rond te brengen tijdens bijeenkomsten van De Kleine Vos. Mijn kalender staat vol met leuke activiteiten.”

Door: Harry Veenstra